AVONDVOORSTELLINGEN:

Oliver Twist!

1. Zakelijke gegevens:
   -Naam van het gezelschap: Musical van Vlaanderen
   -Titel van de opvoering: Oliver Twist!
   Stadsschouwburg,Theaterplein, 2000 Antwerpen,
   vrijdag 18 februari 2011, 20u.
   -Doelpubliek: iedereen
   -Aanwezige publiek: de zaal was uitverkocht
2. 2.   Motivatie voor de keuze van deze voorstelling

Het verhaal is gebaseerd op de gekende roman de Britse schrijver Charles Dickens (1838) en bedoeld als protest tegen de wantoestanden van die tijd betreffende kinderarbeid.

De motivatie voor deze voorstelling kadert vooreerst in mijn interesse voor musicals. Vooral wanneer het wordt gebracht door de Musical van Vlaanderen, met steeds topproducties, zowel wat betreft de cast, de inhoud als de prachtige decors!

De hoofdrollen worden vertolkt door Peter Van den Begin, die als de komische Fagin het publiek weet te bespelen en te amuseren, Peter Van de Velde, de brute slechterik van dienst en Guust Vandenbussche, die zich heel goed kan inleven in de rol van Oliver.

Ook het gebruik van een echter pitbull op het podium zorgt voor geel wat leuke accenten.

1. 3.   Belevingsverslag:

Oliver is een weesjongetje dat opgroeit in een weeshuis in Londen in de 19^de eeuw. Wanneer Oliver zo brutaal is om meer eten te vragen aan Mr. Bumble, de man die het weeshuis leidt, wordt hij verkocht aan een begrafenisondernemer, Mr. Sawerberry. Als de jongen terecht komt in een omgeving van grafzerken, rouwkransen en doodskisten loopt hij weg.

Terwijl Oliver rondzwerft in de straten van Londen, ontmoet hij een bende gauwdieven onder leiding van de schurk Fagin. Oliver wordt ingewijd in de kunst van het stelen. Vanaf dat moment is het leven van Oliver permanent in gevaar.

Fagin, een schurk, biedt de jongens onderdak en voorziet hen van eten in ruil voor de opbrengst van het zakkenrollen. Nancy, vriendin van de barbaarse crimineel, Bill Sikes, handlanger van Fagin, is een graag geziene vrouw bij Fagin en de jongeren. Al bij de eerste ontmoeting sluit ze Oliver in haar hart. Als Oliver per ongeluk wordt aangezien voor de jongen die de welgestelde Mr. Brownlow besteelt, wordt hij gearresteerd. Al gauw blijkt dat de arrestatie van oliver een vergissing is. Mr. Brownslow Oliver mee naar huis en omringt hem met liefde.

De bende van fagin is bang dat Oliver hen zal verraden en via een list wordt hij terug ontvoerd. Nancy, de vriendin van Bill Sikes, vertelt aan Mr. Brownslow de ware toedracht en verraadt de schuilplaats van de dievenbende, waar Oliver wordt vastgehouden. Dit moet ze uiteindelijk met haar leven bekopen door Bill Sikes. De politie zit hen echter op de hielen en kan uiteindelijk Oliver bevrijden uit hun klauwen, waarbij Bill Sikes het leven liet. Mr. Brownslow neemt Oliver terug in huis. Hij is de eerste die het echt opneemt voor hem en sluit hem voor altijd in zijn armen, nadat hij te weten komt dat Oliver eigenlijk zijn kleinzoon, de zoon van zijn overleden dochter.

Alhoewel de teksten van de liedjes niet altijd goed verstaanbaar zijn, is het toch een aangenaam kijkstuk. De prachtige decors wisselen mekaar in snel tempo op; de scènes worden mooi in mekaar geweven en de choreografie is prachtig!

Oliver is één van de meest geliefde musicals, die de personages van Charles Dickens’ populaire ‘Oliver Twist’ tot leven brengt!

AVONDVOORSTELLINGEN

Force Majeure

1. 1.   Zakelijke gegevens:
   -Naam van het gezelschap: Gunther Lesage, Lazarus
   -Titel van de opvoering: Force Majeure
   Cultureel Centrum ‘De Kimpel’, Eikenlaan 27, 3500 Hasselt,
   woensdag 24 november 2010, 20u15.
   -Doelpubliek: volwassenen
   -Aanwezige publiek: ongeveer een 25-tal personen
2. Motivatie voor de keuze van deze voorstelling:

Eerst en vooral omdat het een huiskamervoorstelling was. Dit is iets specialer en niet zo alledaags. Ook de inleidende tekst sprak mij ergens wel aan. Het leek zeker geen vrolijk toneelstuk.

3. Belevingsverslag:

Ik vond de voorstelling in het begin heel moeilijk te volgen. Er was maar

1 persoon (Gunther Lesage) die de opvoering deed. Hij ging telkens verder op een ander onderwerp, maar naarmate de voorstelling vorderde, begon je alles te begrijpen. Hij betrok het publiek fel waardoor je echt mee volgde. Hij zorgde ook voor enkele grappige onderdelen waardoor velen echt met tranen in de ogen zaten van het lachen. Hij wist echt zijn  publiek te boeien.

Hij begon met te vertellen dat hij bezwaar tekent en het er niet mee eens is dat ze zeggen dat hij dood is… Dit was heel moeilijk om te begrijpen. Dan begon hij te vertellen over zijn dag die hij had meegemaakt waarin hij telkens probeerde om iets goed te doen, maar wat nooit goed genoeg was voor de anderen om dan zo te komen tot zijn echte dood. In het begin dacht je nog dat er gewoon iets mis was gegaan waardoor de mensen dat zeiden maar uiteindelijk bleek het dan toch zo te zijn.

Tijdens zijn voorstelling had hij niet meer dan een spot en een klein tafeltje en stoeltje staan. Maar meer was er ook niet nodig. Op het einde liet hij nog een film zien over de zoektocht die hij echt gedaan heeft naar de schrijver ‘Alain Rene Lesage’, in Boulogne-sur-Mer. Deze was de schrijver van het boek dat Gunther Lesage gedurende de volledige voorstelling bij zich had en waar hij geregeld naar verwees.

1. Zakelijke gegevens:
   -Naam van het gezelschap: Theater De Spiegel (in coproductie met Théâtre de la Guimbarde uit Charleroi)
   -Titel van de opvoering: Bramborry
   Cultureel Centrum De Muze, Dekenstraat 4, 3550 Heusden-Zolder,
   zondag 21 november 2010, 1u
   -Doelpubliek: peuters van 1tot 3
   -Aanwezige publiek: de voorstelling gebeurde samen h de ouders en peuters op het podium om de interactie te bevorderen.
2. Inhoud van de productie:

Drie saxofonisten gaan op ontdekking in een muzikaal prentenboek. Ze jongleren, buitelen en goochelen met objecten en met hun instrumenten. Ze spelen met vorm en kleur, ze schilderen met klanken. De ene keer toveren ze een huisje tevoorschijn, dan weer een dier of de maan.
‘Bramborry’ is geïnspireerd op het werk van de Tsjechische kunstenares Květa Pacovská. Haar abstracte vormgeving toont een magische wereld vol heldere kleuren en geometrische vormen. De allerkleinsten worden ondergedompeld in een nieuwe en opwindende wereld die al hun zintuigen betovert.

3. Belevingsverslag:

De kunstobjecten van Květa Pacovská verschijnen in Bramborry levensgroot op het podium. Scène per scène worden ze op andere, speelse manieren ingezet. De vlakken, die nu eens een huisje vormen, dan weer een dier of maan, en de kijkgaatjes en vouwen in de bladen prikkelen de fantasie.

Ook de muziek bestaat uit korte, dynamische stukjes. 
De saxofonisten verkennen hun instrument: tastend, prutsend aan de kleppen, blazend. Een eerste, bruuske klank wordt een zachte melodie of een vrolijk trio. 
De kinderen worden meegenomen in het zoekende spel. Stap voor stap leren ze de instrumenten kennen, de klanken en de muziek. 

De voorstelling vond ik persoonlijk heel leerrijk, want de interactie tussen uitvoerders en publiek (lees peuters en ouders) verliep uitstekend! Er was eigenlijk geen moment tot verveling. De afwisselende passages waren goed berekend, zodat de peuters zich niet gingen vervelen. Eigenlijk waren er helemaal geen zwakke punten herkenbaar!

4. Omkaderende activiteiten in de kleuterklas / lagere school:

De kleuters kunnen ook in de klas met eenvoudige door de juf zelf gemaakte muziekinstrumentjes creatief bezig zijn! Zo leren zij geleidelijk het verschil in klank en muziek te herkennen en kunnen hun energie kwijt op een constructieve wijze, zonder over te gaan in doelloos kabaal maken.

Hiervoor dient de juf wel een bepaalde werkwijze te volgen en de kleuters goed te begeleiden, waarbij het is aan te raden om hen in kleine groepjes in te delen en de instrumentjes goed te verdelen.

5. Verzamelde documentatie:

http://www.ccdekern.be/programma/648/bramborry-1-tot-3-/theater-de-spiegel-en-theatre-de-la-guimbarde

http://www.despiegel.com/

http://www.zwaneberg.be/programma/2752/bramborry-van-1-tot-3-jaar/theater-de-spiegel-en-theatre-de-la-guimbarde

Bramborry won in 2009 twee prijzen op het Internationaal Poppentheaterfestival in Materinka (Tsjechië): één voor beste spektakel voor de jongste leeftijdscategorie, en één voor beste scenografie. 

Bramborry is na De Rode Draad/k en R de derde voorstelling van Theater De Spiegel voor min driejarigen en hun ouders. Ze werd reeds op verschillende buitenlandse festivals en in Vlaanderen enthousiast onthaald en viel in 2009 in Tsjechië op het Internationaal Poppentheaterfestival van Materinka twee keer in de prijzen; één keer voor beste spektakel en één keer voor beste scenografie.

Bramborry is “een mooi gedoseerde afwisseling in muziek en beelden, fris tintelend.” (Theatermaggezien) 

Reacties:

“Ongelooflijk. Ik geloofde nooit dat ze gedurende een half uur zouden kunnen stilzitten. Normaal concentreren ze zich maximum 10 minuten en daarna gaat hun aandacht alweer naar iets anders uit. Maar tijdens de voorstelling hebben ze echt wel een half uur lang aandachtig gekeken en meegedaan.”

Opvoedster uit het kinderdagverblijf.

Lees het artikel in Regards n°5 naar aanleiding van de passage van Bramborry op Méli’môme, een muziek- en theaterfestival voor de allerkleinsten in Reims (Frankrijk). Ook Le Devoir.com schreef lovend over de voorstelling!

6. Een aanrader of niet? Waarom?

Deze voorstelling was een absolute aanrader alleen al vanwege de voortdurende interactie tussen de uitvoerders en de peuters. Zij werden van bij het begin betrokken bij het optreden.

Belangrijk was ook dat de afstand tussen de opvoering en de peuters heel klein was (samen op het podium). De peuters (en hun ouders) waren als het ware als één geheel bezig. De uitvoerders lieten ook telkens ruimte tussen de activiteiten, zodat de peuters alles goed konden observeren om dan mee te doen! De interactie tussen beeld en geluid werd op een subtiele maar hel doeltreffende wijze aangebracht rekening houdend met de leefwereld van de peuters!

1. Zakelijke gegevens:
   -Naam van het gezelschap: Ulrike Quade Company
   (poppen en spel: Ulrike Quade, extra poppenspelers: Jeannie Charlene /Tim Velraeds)
   -Titel van de opvoering: De Schrijver
   Cultureel Centrum Hasselt (kleine zaal), Kunstlaan 5, 3500 Hasselt,
   woensdag 10 november 2010, 20u. (met gratis inleiding vanaf 19u15
   -Doelpubliek: volwassenen
   -Aanwezige publiek: de zaal was uitverkocht. Veel studenten waren aanwezig om hiervan een verslag van te maken.
2. Motivatie voor de keuze van deze voorstelling:

Ik ben steeds gefascineerd geweest door het poppenspel en ik heb dit ook regelmatig in mijn stages verwerkt. Het figurentheater in het bijzonder is iets dat mij erg aanspreekt.
Figurentheater is meer dan poppenkast, meer dan een spel met poppen

In de Middeleeuwen belanden poppen vanuit de poppenkast op de brandstapel omdat het door de duivel bezeten opruiers waren.

Vanaf de 18^de eeuw was de opera een geliefkoosd podiumgenre.

Niet alle zangers en zangeressen konen ook goed acteren of hadden de juiste figuur. Vandaar dat men zocht naar de ideale acteur, wat dikwijls een pop bleek te zijn, die men immers op maat kon maken en alles laten doen wat nodig was.

De jongste eeuwen is figurentheater geëvolueerd van de poppenkast van de lage volkscultuur tot ene volwaardig theatergenre. Het is meer dan plat volksvermaak.

Kunstenaars ontdekten de poppenkast, poppen en materialen in het ‘gewone’ theater. Vlaanderen liep hierbij aanvankelijk wat achterop.

Figurentheater wordt vaak gedefinieerd als een tot leven brengen, een bezieling van dode materie, maar dit is niet altijd zo.

Figurentheater prikkelt de fantasie van de toeschouwer. Als theater bedrog is, dan is figurentheater dubbel bedrog. In het theater speelt een acteur iemand anders, mar in het figurentheater speelt een speler met iets dat iemand anders is. Dat kan een pop of een figuur van een dier, monster of iets dergelijks zijn.

Figurentheater is het theater van de verbeelding. Dikwijls wordt een combinatie gemaakt met andere kunstdisciplines zoals muziek, film, beeld, e.d.

3. Belevingsverslag:

 Ulrike Quade combineert op een originele en virtuoze manier muziek, dans en poppen. De grote vraag in deze voorstelling is: waar houdt kunst op en begint politiek? En wie bepaalt dat?

Het verhaal situeert zich vlak na de Tweede Wereldoorlog.

Een Nobelprijswinnaar voor de literatuur wordt beschuldigd van verraad aan zijn vaderland. Waar is het fout gegaan?

Een onderzoekster (Ulrike Quade) gaat in gesprek met een beroemde schrijver (pop) en bevraagt hem in verschillende fasen van zijn leven. Op subtiele en verleidelijke wijze weet de vrouw het diepmenselijke uit deze historische figuur naar boven te halen. Tijdens dit intieme contact wisselen de realiteit, verlangen, begrip en onbegrip elkaar bijna ongemerkt af. Door middel van virtuoos poppenspel, humor en muziek maakt zij de mens achter het masker voelbaar.
‘De Schrijver’ is geïnspireerd op het leven en werk van de Noorse schrijver en Nobelprijswinnaar Knut Hamsun. ‘Ik zit aan je vast’ antwoord Ulrike Quade aan één van haar poppen en de toeschouwer aan haar. Via een sober, maar indrukwekkend opgebouwd decor, met aanvankelijk een piepklein tafeltje vol met stapels oude boeken (wat de schrijftafel van de beroemde schrijver moet voorstellen) en op de achtergrond een grote massa op elkaar gepropt wit papier (waarachter de hoofdrolspeelster telkens van pop en kleren wisselde).

Aanvankelijk was er een doodse stilte op het podium met alleen het gebrul van Hitler en Duitse liederen op de achtergrond. Gaandeweg ontstond dan de tweestrijd tussen de onderzoekster en de schrijver over de vraag of hij wel de ‘juiste ‘ kant had gekozen tijdens de voorbije oorlog.

De voorstelling eindigt op een melancholische maar verrassende wijze, met onder de massa papier een liggende pop, waarbij het enorme hoofd en de reusachtige rechterarm zichtbaar waren van de schrijver op zijn sterfbed.

Het voortdurende samenspel tussen speler(s) en pop(pen) en het tragische verhaal over schuld en onschuld slepen de toeschouwers mee. Er is geen moment van langdradigheid of herhaling aanwezig.

Aldus kan ik deze voorstelling als een echte aanrader naar voren schuiven!

FAMILIEVOORSTELLINGEN 

Tafelen

1. Zakelijke gegevens:
   -Naam van het gezelschap: Slagwerkgroep Den Haag & David Middendorp
   -Titel van de opvoering: Tafelen
   Cultureel Centrum Hasselt (kleine zaal), Kunstlaan 5, 3500 Hasselt,
   zaterdag 6 november 2010, 15u.
   Doelpubliek: 6+
   -Aanwezige publiek: de zaal zat niet volledig vol. Er was wel redelijk wat publiek.
2. Inhoud van de productie:

 “Tafelen” is een muzikale en beeldende familievoorstelling van David Middendorp en Slagwerk Den Haag voor iedereen vanaf 6 jaar.
Twee slagwerkers en twee dansers bevinden zich in een grote blokkenwereld.

In eerste instantie een wereld van echte stoere jongens. Hier is alles een blok en elke jongen een macho. Het ritme is monotoon, waarbij de acteurs vooral opvallen door hun eenzijdig geklop met hun wijsvingers op een vierkante blokken tafel.  Af en toe doorbreekt een snerpend geluid dit monotoon schouwspel. Plots verschijnt een mooi meisje . De vierkante jongenswereld wordt verstoord door andere, ronde vormen en niets klopt meer, maar er is wel een melodie.

De verhouding tussen jongen en meisje groeit uit van een droge compositie voor vingers op een tafel (“1 + 1” van Philip Glass) tot een kakofonie van slagwerk en dans. Opeens komt de tafel op een bevreemdende manier tot leven!

Die tafel blijft niet onberoerd onder al dat getik. Immers, plots gaat ze bewegen, shaken, veranderen, reizen, stranden. Zeg inderdaad nooit zomaar tafel tegen een tafel!

3. Belevingsverslag:

David Middendorp versmelt in zijn voorstellingen op een verbazende manier computerbeelden  met live dans. “Tafelen” is een beeldende voorstelling vol dans, muziek en beelden over een bijzonder onderschat meubelstuk.

Persoonlijk vind ik deze voorstelling aanvankelijk erg monotoon, maar geleidelijk groeit een strak spanningsveld uit tot een verrassend spektakel van geluiden, dans en mimiek! Voor de meeste toeschouwers, waaronder vooral de kinderen, is de abstractie in het verhaal vaak moeilijk te begrijpen! Zij genieten vooral van de verrassingselementen bij geluid en gebaar!

De projectiebeelden die erbij werden getoond waren heel leuk en zorgden voor grappige elementen en een goede samenhang. Je zag wel dat de kinderen genoten van de verschillende verrassingselementen bij de geluiden en de gebaren.

4. Omkaderende activiteiten in de kleuterklas/lagere school:

 Ik zou een drama les doen als verwerking op deze toneelvoorstelling. Iets met onechte tafels. Dit hebben we ook gezien op creastage.

Ik zou de kinderen voorbereiden door een keuken te maken in de klas met een tafel, stoelen en bestek. Ze kennen dit allemaal, dus het sluit aan bij hun leefwereld. Dan zou ik vragen wat we allemaal kunnen doen met wat er staat in de keuken, om zo uit te lokken dat we met bestek geluiden kunnen maken. Vervolgens zou ik de kleuters allemaal rond een tafel laten zitten en ze bestek geven om hun dan zelf muziek te laten maken met het bestek op de tafel.

Ik heb geen lesbrieven gevonden.

We zouden zelf bestek kunnen gaan maken uit crepepapier.

Bij jongere kinderen: een eetkamer tekenen en verven

Bij jongste kleuters: knippen en plakken van een tafel en bestek.

5. Verzamelde documentatie:

http://www.ccha.be/files/recensies/recensie%20Tafelen.pdf

Krant, Trouw, 3 november 2010

http://www.30pluskids.nl/theater_evenementen

1. Een aanrader of niet? Waarom?

Persoonlijk vond ik de gebrachte voorstelling wel degelijk een aanraden, omdat zoals reeds vermeld, met beperkte middelen, zoals een tafel en blokken, kunne worden gebruikt om geluiden te  maken en leerlingen een gevoel voor ritme aan te leren! Soberheid en efficiëntie kunnen model staan om basiselementen in de ontwikkeling van een kind te bevorderen!

1. Zakelijke gegevens:
   -Naam van het gezelschap: Jan De Smet (muziek en zang) & Kim Duchateau (strips)
   -Titel van de opvoering: Het stripconcert van Jan & Kim
   Cultureel Centrum Centrum “De Velinx”, Dijk 111 bus 2, 3700 Tongeren, zondag 10 oktober 2010, 15u.
   -Doelpubliek: 4+
   -Aanwezige publiek: de zaal zat afgeladen vol. Ouders samen met hun kinderen genoten van de voorstelling.
2. Inhoud van de productie:

Vorig jaar werd deze uitverkochte voorstelling jammer genoeg uitgesteld.

Dit seizoen staat het stripconcert in de grote zaal zodat nog meer kinderen

(en ouders) kunnen meekijken, meegenieten en meezingen.

Jan De Smet kennen we natuurlijk allemaal van “De Nieuwe Snaar” en waarschijnlijk zal Kim Duchateau – o.a. huiscartoonist van “De Morgen”, Esther Verkest uit P-magazine en winnaar van de Bronzen Adhemar, de Vlaamse Cultuurprijs voor Strips in 2007 – ook wel een belletje doen rinkelen.

Wat hebben deze twee heren met elkaar? Moeten we er misschien een tekening bij maken? Jan zingt en Kim tekent, zo simpel en zo leuk is het! Kijken naar liedjes en meezingen met tekeningen.

Jan brengt kinderliedjes van alle tijden en eigen composities. Kim maakt een ondeugende tekening bij elk liedje.

Alle tekeningen worden na de voorstelling opgehangen in een mini-expo en verloot na het stripconcert.

3. Belevingsverslag:

Deze voorstelling was als het ware een verademing voor de kinderen.

Wat is er leuker dan bekende kinderliedjes te brengen en die door de kinderen te laten meezingen, terwijl ze ondertussen via cartoons worden voorgesteld via een groot scherm. Het charisma van Jan De Smet (bekend van de Nieuwe Snaar), die steeds weer weet te boeien en de liedjes vlot aan mekaar praat, is indrukwekkend.

De inbreng van Kim Duchateau, die in een razendsnel tempo alles visueel voorstelt, is eveneens niet te onderschatten.

Deze voorstelling heeft eigenlijk alleen maar sterke punten, zoals reeds eerder vermeld. De aanwezige kinderen en ook de ouders zijn wild enthousiast.

Zij doen allen actief mee door mee te zingen, in de handen te klappen, en soms te roepen.

Het tempo is bewust snel gehouden om de aandacht van de kinderen niet te laten verslappen. De duurtijd van iets meer dan een uur is precies lang genoeg om niet te gaan vervelen.

4. Omkaderende activiteiten in de kleuterklas / lagere school

Ik zou ervoor kiezen om als verwerking te werken met muziekinstrumenten en een tekening maken terwijl de kleuters luisteren naar muziek.

5. Verzamelde documentatie:

De voorstelling ‘Het stripconcert van Jan & Kim’ doorkruist heel Vlaanderen en lokt overal volle zalen tot zelfs in de Acienne Belgique te Brussel

De recensies zijn allemaal er positief: ‘De Standaard’, vrijdag 5 feb. 2010; ‘Uit in Vlaanderen’, zondag 5 sep. 2010; 30CC, Het Cultuurcentrum van Leuven,  woensdag 17 nov. 2010; Cultuurcentrum ‘De Velinx Tongeren, zondag 10 oktober 2010).

Overal wordt nieuwe amusementsformule (zang en strip in één geheel) op gejuich onthaald!

http://www.hbvl.be/nieuws/media-en-cultuur/aid894438/een-stripconcert-met-jan-de-smet.aspx

http://www.30cc.be/programma/bink/het-stripconcert-van-jan-kim.jsp

http://www.atv.be/item/stripconcert

http://www.abconcerts.be/nl/concerten/p/detail/jan-kim-stripconcert-30-01-2010

6. Een aanrader of niet? Waarom?

Deze voorstelling is op velerlei gebied een aanrader, omdat er een voortdurende interactie plaats vindt tussen de zanger (Jan De Smet) en de striptekenaar (Kim Duchateau) enerzijds en het publiek (vooral kleuters en hun ouders) anderzijds! 

De voorstelling omvat een plezante tekenles en een ludieke muziekeducatie!

Het geheel wordt ‘stripconcert’ genoemd, waarbij de zanger kinderliedjes van alle tijden brengt op accordeon, banjo, ukelele en gitaar. Oudere en recente kinderliedjes hebben uiteraard een groot succes en de diverse instrumenten geven een grotere dimensie aan het geheel.

De striptekenaar, die aan een tafeltje stripfiguurtjes met bijhorende korte teksten brengt, die worden geprojecteerd op een groot scherm.
Zo kunnen de kinderen telkens een goed combinatie maken van woord (zang) en beeld (striptekening). Dit is volgens een heel originele manier om kinderen de inhoud en betekenis van woorden en zinnen aan te leren!

Het stripconcert wordt op een erg professionele manier gebracht, waarbij zowel de zanger als de striptekenaar iedere keer het beste van zichzelf geven en voortdurend de aandacht van de kinderen proberen vast te houden!

AVONDVOORSTELLINGEN

Flor de Caña

1. 1.   Zakelijke gegevens:
   -Naam van het gezelschap: Union Suspecte (acteurs: Haider Al Timimi, Georgina Del Carmen Teunissen & Guy Demul)
   -Titel van de opvoering: Flor de Caña
   Cultureel Centrum Centrum “De Velinx”, Dijk 111 bus 2, 3700 Tongeren, woensdag 6 oktober 2010, 20u30 (met vooraf een inleiding van 20u. tot 20u30).
   -Doelpubliek: geëngageerd publiek (vanaf adolescenten tot gevorderde leeftijd)
   -Aanwezige publiek: de zaal was uitverkocht. Veel studenten waren aanwezig om hiervan een verslag van te maken.

2.   Motivatie voor de keuze van deze voorstelling:
Bij aankomst worden de bezoekers eerst naar een apart zaaltje geleid waar in het kort en uiteenzetting wordt verteld  wat de toneelgroep Union Suspecte beoogt en waarnaar zij streeft. Union Suspecte is een open collectief dat inhoudelijk werkt aan een nieuw soort repertoire dat zijn oorsprong vindt in een grootstedelijk debat, en dat vanuit zeer persoonlijke verhalen bouwt aan een emancipatiestrijd. Zij willen de maakbaarheid en veranderbaarheid van de geschiedenis aantonen door bestaande verhalen te ‘herschrijven’ vanuit een ander perspectief. Hierbij schuwen zij niet om hun toeschouwers te ‘choqueren’ en ze ontwikkelen een hedendaagse dramaturgie die cultureel erfgoed en actualiteit. Aangezien het een voorstelling voor een beperkt publiek is, wordt een klein aantal stoelen voorzien op het hoofdpodium. Hierdoor is de afstand tussen acteurs en publiek beperkt, wat leidt tot een speciale en grotere betrokkenheid.

Flor de Caña is een schetsboek van herinneringen uit een ver verleden. Een voorstelling over de confrontatie van een zelfbewuste Europese vrouw met haar geboorteland, en haar Latijns-Amerikaanse roots. Georgina del Carmen Teunissen is geboren in Nicaragua, verhuist nar Nederland en belandt uiteindelijk in België. Die reis neemt ze mee in haar verhaal op scène in confrontatie met acteur (nu danser) Guy Demul. Het begin van de voorstelling is reeds uniek en stelt het contrast tussen de heersende opvattingen tussen de Latijns-Amerikaanse denkwijze (actrice Georgina del Carmen Teunissen ligt te midden van een bed van koffie. Het voornaamste exportproduct, waarvoor de mensen aldaar erg hard moeten werken en de Europese denkwijze (acteur Guy Demul is rustig aardappelen aan het schillen om daarna frieten te bakken). De confrontatie met de verschillende tussen de graad van belangrijkheid hier en ginder wordt soms erg choquerend voorgesteld. De ‘grote’ blanke man, die regeert over de ‘kleine’ inheemse vrouw, die hij als het ware behandelt als zijn persoonlijke slavin, en vervolgens weer als een soort ‘koningin’ overlaadt met snuisterijen, om haar ironisch genoeg toch een graad van belangrijkheid te geven. Dit leidt soms tot hilarische maar toch pijnlijke taferelen! Via dans, allerlei rekwisieten  (prullaria) wordt er ook gemorst met water, koffiebonen, etc. op een nauwelijks verlicht podium, waarbij beide acteurs enkel met mimiek en gebaren werken en soms een kreet slaken.

 3.   Belevingsverslag
Persoonlijk vond ik deze voorstelling soms iets té choquerend, maar uiteindelijk zullen sommige mensen alleen op deze manier begrijpen welke welvaart wij hier hebben t.o.v. van deze mensen.

Het uiteindelijk doel is om de uitbuiting van het rijke Westen in het arme Latijns-Amerika aan de kaak te stellen via een woordenloze, maar des te krachtdadigere voorstelling de publieke opinie hieromtrent te beïnvloeden.

1. Zakelijke gegevens:
   -Naam van het gezelschap: Pantalone
   -Titel van de opvoering: Het geheim van de keel van de nachtegaal Cultureel Centrum C-Mine, Dieplaan 2, 3600 Genk,
   zondag 3 oktober 2010, 15u.
   -Doelpubliek: 7+
   -Aanwezige publiek: de zaal zat niet volledig vol. Er was wel redelijk wat publiek.
2. Inhoud van de productie:

In sprookjes kunnen dromen en wensen in één vingerknip realiteit worden. In Het Geheim van de Keel van de Nachtegaal (een sprookje van Hans Christian Andersen) droomt een Chinese keizer van een nieuwe Keizerlijke Tuin der Tuinen. Het wonderlijke is dat een eenvoudige sterveling er inderdaad in slaagt om die droom uit het hoofd van de keizer te plukken en uit te voeren. Samen met de inwoners van het keizerrijk hapt de toeschouwer naar adem bij al het moois dat in woorden en beelden wordt opgetrokken.

Maar zelfs de dromen van keizers schieten soms te kort. Pas als de keizer een nachtegaal hoort, weet hij dat die muziek deel moet uitmaken van zijn tuin. De nachtegaal is gewillig, maar niet willoos. Zijn muziek is uniek, maar niet te vangen. Kunnen almachtige keizers leven met de gedachte dat iets aan hun wil ontsnapt? Kunnen almachtige keizers leven met het idee dat het geheim van de keel van de nachtegaal een geheim blijft?

3. Belevingsverslag:

Een muzikale vertelling voor iedereen vanaf 7 jaar naar het sprookje van Hans Christian Andersen, anders neergeschreven door Peter Verhelst, verteld door Sara De Bosschere en met muziek van Filip Bral.

Auteur Peter Verhelst vat het geheim van de keel van de nachtegaal in een muzikale en poëtische tekst zonder het mysterie te verstoren. Zijn boek won de Gouden Uil in 2009. Actrice Sara De Bosschere brengt de verschillende personages in al hun eenvoud tot leven. Filip Bral vertaalt verlangens, emoties en schoonheid in een keizerlijk klanktapijt.

4. Omkaderende activiteiten in de kleuterklas/lagere school:

Sprookjes zijn steeds dankbare onderwerpen in een kleuterklas. Wie luistert er niet graag naar een verhaaltje met een happy end! Een mooi sprookje, aangebracht op een aangename wijze en een geboeid publiek staan garant voor succes! Uiteraard mag het niet alleen blijven bij het verhaal op zichzelf. Nadien kan eventueel een nabootsing van het sprookje via een klein toneeltje volgen, waarbij kledingstukken en andere attributen alles visueel voorstellen, zodat de kinderen actief kunnen deelnemen en hun eigen accenten leggen!

5. Verzamelde documentatie:

http://www.pantalone.be/boekencdsdvds/het_geheim_van_de_keel_van_de_nachtegaal

 http://www.pantalone.be/page/18/event/4

Het geheim van de keel van de nachtegaal (cd)

Een muzikale vertelling voor iedereen vanaf 7 jaar naar het sprookje van Hans Christian Andersen, anders neergeschreven door Peter Verhelst, verteld door Sara De Bosschere en met muziek van Filip Bral

Ik zweer het: ik heb gezien hoe de Keizer der Keizers van China, de man die zo machtig was dat de zon elke ochtend voor hem opkwam, ik heb gezien hoe die Keizer boog voor een kleine, grijze vogel uit de bossen. Ik heb een gouden licht zien opgloeien op het gezicht van de Keizer. En ik heb gezien hoe de Keizer zijn ogen sloot en onder die Keizerlijke Oogleden heb ik tranen zien verschijnen. Twee Keizerlijke Tranen. Je kon die tranen op de vloer van de paleiszaal horen vallen toen de nachtegaal ophield met zingen.

6. Een aanrader of niet? Waarom?

Ik zou het toch aanraden omdat je er veel uit kan halen dat je kan gebruiken in school. Er is ergens toch wel goed over nagedacht om tot zo een familievoorstelling te komen.

Ik hoop dat iedereen een goede vakantie heeft gehad en dat iedereen door is op zijn tweede zit.
Binnenkort begint het nieuwe academiejaar en ga ik van start in het 2de jaar kleuteronderwijs.
Op mijn wordpress kan je dan de nieuwe voorstellingen lezen die ik met of zonder mijn tijdbonnen ga bezoeken.

Met vriendelijke groeten
Jolien Crijns

De deuren gingen open en toen we op onze plaatsen zaten, checkte ik nog eens de tickets. Ja hoor, we zaten juist! Op de tweede rij nog wel.  De laatste voorstelling van de vijf tijdbonnen was een optreden van Brahim.

Het werd donker in de zaal en voor ons hing een doek. Niet veel later werd er een introfilmpje gedraaid over hoe Brahim begonnen was aan zijn ‘Evolution Tour’. Op het einde was het aftellen geblazen, ging het doek omhoog en het spektakel kon beginnen. Ik zag ook vele lichtflitsen van fototoestellen die af gingen en kon daarom mij ook niet bedwingen om enkele foto’s te maken.

Naast de vele nummers die Brahim bracht met zijn band, bestaande uit twee gitaristen, één drummer, één keyboardspeler en één backing vocal, was er tussenin ook de showman te bespeuren. Brahim dankt zijn bekendheid vooral aan zijn deelname aan het TV-programma ‘Idool’ in 2003, een wedstrijd voor ontluikend zangtalent, waarin hij bij de laatste kanshebbers was voor de titel van Idool 2003. Met zijn onafscheidelijk hoedje en zuiderse look heeft hij zich stilaan een eigen weg weten te banen in het showbizzlandschap.

Brahim maakte veel interactie met het publiek en had tegen het einde van de show iedereen op zijn hand. Hij vertelde tussendoor ook een verhaal, met de nodige humor, dat erop neer kwam dat muziek downloaden erg is voor een artiest. Sommige mensen werden ook op het podium geroepen. Zoals een oud paar, dat met Brahim mocht mee dansen. Er was ook een liedje dat instrumentaal werd gebracht. Degenen die geen album “Evolution” hadden gekocht, mochten raden welk liedje het was. Het meisje dat het had geraden mocht op het podium komen. Ze mocht uit de linkerbinnenzak van zijn vest een album halen en dat mocht ze houden.

Als decor hing er ook een zelfportretfoto van Brahim achter het orkest en met veel kleur en lichteffecten werd er gewerkt. Dit maakte het spektakel af!

Mijn persoonlijke appreciatie is dat wij een ontspannende avond beleefden. Brahim is niet alleen een steengoede zanger maar ook een echte entertainer, die het publiek op zijn hand weet te krijgen met mooie liedjes, afgewisseld met de nodige humor.

Het was een mooie afsluiter van alle toneelvoorstellingen. Een echte showman met band op het podium. Dit is zeker voor herhaling vatbaar en ik zou het iedereen aanraden.

_____________________________________________________________________________________________

Met dank aan:
>Live Band Brahim bestaande uit:
*Brahim: Vocals
*Patrick Dorcean: Drums
*Babl’ : Keyboards
*Tom Lodewijckx : Guitar
*Roberto Mercurio: Bass
*Miss Camille : Backing Vocals